İNSAN ÖLDÜRMEYE TEŞEBBÜS * HAREKETE SON VERME

Yaralayıcı hareketlere kendileri son vermeyen kişilerin eylemleri öldürmeye teşebbüs suçuna girer.

İNSAN ÖLDÜRMEYE TEŞEBBÜS * HAREKETE SON VERME
YARGITAY 1. CEZA DAIRESI E: 2009/6476 K: 2010/108 T: 19/01/10

 

M.U'yu kasten öldürmeye teşebbüsten sanıklar Ü.A., V.K. ile C.K.'nin yapılan yargılanmaları sonunda, Ü. ve V.'nin hükümlülüklerine, C.K'un beraatine ilişkin BAKIRKÖY 12. Ağır Ceza Mahkemesi'nden verilen 15.01.2009 gün ve 173/6 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi sanıklar Ü. ve V. müdafii ile müda-hil vekili taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C. Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Dairemize gönderilmekle, incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

 

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-    Gerekçeli karar başlığında sanık V.'nin tutuklama tarihinin 13.10.2007 yerine 03.11.2007 olarak yazılması mahallinde tamamlanabilir eksiklik olarak kabul edilmiştir.

2-    Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar Ü. ve V.'nin suçlarının sübutu kabul, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebeplerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık Ü. müdafiinin meşru savunma haksız tahrik hükmünün uygulanması gerektiğine, sanık V. müdafiinin sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

ANCAK,

Dosya kapsamına göre, sanıkların eğlenmek amacıyla gittikleri barda fotoğrafçılık yapan mağdur M.'dan fotoğraflarını çekmesini istedikleri, M.'nın fotoğrafları çekip tabettirdikten sonra sanıklara getirdiği, sanıkların mağdura eksik ücret vermeleri üzerine tartışma çıktığı, bar görevlisi C.'in araya girmesiyle mağdurun fotoğrafları alıp barı terk ettiği, sanıkların bir süre daha oturduktan sonra C.'e mağduru nerede bulabileceklerini sordukları, hep birlikte mağduru aramaya başladıkları, C. mağduru fark etmesi üzerine V. ve Ü. “işte orada” diyerek mağduru gösterdiği, V'nın mağduru yakalayarak ellerini tuttuğu, Ü'in mağduru bıçaklayarak, sol el üçüncü parmak, sağ üst kol ve hayati

önemi haiz sağ gögüs bölgesinden yaraladığı, göğse giren darbenin akciğeri kaplayan ve göğsü çevreleyen zar arasında sıvı birikintisine, akciğerdeki hava keselerinin büzüşmesine ve hayati tehlikeye neden olduğu, mağdurun kaçıp bara sığındığı, sanıkların içeri girerek mağdura ulaşmalarını ve eylemlerini sürdürmelerine bar görevlilerinin engel olduğu olayda,

a- Sanıklar Ü. ve V'ın eylem üzerinde doğrudan hakimiyet kurarak, mağduru Adli Tıp raporunda yazılı şekilde yaraladıkları engel hal nedeni ile eylemlerini tamamlayamadıkları dikkate alındığında kasıtlarının öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığı halde, ayrı ayrı öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nın 37/1, 81/1, 35. maddeleri uyarınca cezalandırılmaları gerekirken suç vasfında yanılgıya düşülerek, yazılı biçimde hükümler kurulması,

b- Sanık C. diğer sanıklarla birlikte hareket ederek mağduru aradığı, mağdurun bulunduğu yeri gösterdiği, olay sonrasında da yine diğer sanıklarla birlikte mağduru kovalayarak diğer sanıklara destek verdiği anlaşılmakla, “öldürmeye teşebbüs suçuna yardım” suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken, delillerin yanlış değerlendirilmesi sonucu yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, müdahil vekilinin temyiz itirazları bu sebeple yerinde görüldüğünden, hükümlerin kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, ceza miktarı, tutuklulukta geçirilen süre ve bozma nedenine göre sanık Ü. müdafiinin tahliye talebinin reddine, 19.01.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.